logo1

Καφές & Καφεμαντεία: η ιστορία ενός πολύτιμου μυστικού. ( Κεφάλαιο 1 )

Ένας από τους πιο παλιούς θρύλους για το πώς ο καφές έγινε ρόφημα, αναφέρεται σε έναν νεαρό γιδοβοσκό στην Αιθιοπία, τον Καλδή γύρω στα 650 μ.Χ., ο οποίος παρατήρησε ότι το κοπάδι του έτρωγε ένα συγκεκριμένο είδος μούρων που έκανε τα ζώα ιδιαίτερα ζωηρά. Όταν αποφάσισε να δοκιμάσει κι εκείνος αυτά τα μούρα, είδε ότι δεν ένιωθε πια νύστα. Ο Ακούμπα ένας μορφωμένος άντρας από την πόλη παρατήρησε την αλλαγή αυτή στον Καλδή και το κοπάδι του, δοκίμασε κι αυτός τα μούρα αυτά και τα πήρε μαζί του στην πόλη όπουτα ανακάτεψε με ποτά μέσα στο μοναστήρι του.
 
Όταν οι μοναχοί δοκίμασαν το ρόφημα αυτό, δυσαρεστήθηκαν από την πικρή του γεύση και το πέταξαν στη φωτιά. Σύντομα όμως άρχισε να αναδύεται ένα υπέροχο άρωμα. Οι μοναχοί πήραν τους ψημένους καρπούς και δημιούργησαν ένα αφέψημα, το οποίο και θεώρησαν θεόσταλτο, διότι τους βοηθούσε να μείνουν ξύπνιοι την νύχτα. Έτσι ο καφές διαδόθηκε σε άλλα μοναστήρια και σε άλλες πόλεις και ο Ακούμπα έγινε ένας πολύ πλούσιος άντρας. Κανείς βέβαια δεν ξέρει τι απέγινε ο μικρός βοσκός.
 
Άλλος μύθος αναφέρει ότι ο Αρχάγγελος Γαβριήλ έφερε το σκουρόχρωμο ελιξίριο στον ετοιμοθάνατο προφήτη Μωάμεθ. Χάρη στην θεϊκή δύναμη που του έδωσε αυτό το ποτό, ο Μωάμεθ ξαναβρήκε τις δυνάμεις του, μάζεψε 40 καβαλάρηδες και ξεκίνησε να δημιουργήσει την μεγαλύτερη Ισλαμική αυτοκρατορία στην Ιστορία.
 
Για να επιστρέψουμε όμως σε ό,τι γνωρίζουμε από γεγονότα, την αρχή οι Άραβες έφτιαχναν τον καφέ από πράσινους άψητους κόκκους, κάνοντάς τον περισσότερο σαν τσάι. Μέχρι τα τέλη του 13ου αιώνα καθιέρωσαν το καβούρδισμα και το άλεσμα των σπόρων του καφέ, παρασκευάζοντας έτσι το ρόφημα όπως περίπου το γνωρίζουμε.
 
Κατά την Ισλαμική επέκταση ο καφές έφτασε μέχρι την Τουρκία μέσω της Ερυθράς Θάλασσας, και προχώρησε μέχρι την Ισπανία ακόμα και την Βόρεια Αφρική. Μέχρι τον 13ο αιώνα οι θρησκευτικές και ιατρικές χρήσεις του καφέ έγιναν γνωστές από την Μέκκα και την Μεδίνα έως την Περσία και τη Συρία.
 
Ένας λόγος για την τόσο μεγάλη διάδοση του καφέ στον μουσουλμανικό κόσμο, είναι ότι με τις αναζωογονητικές του ιδιότητες μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν σαν υποκατάστατο του κρασιού, που ως γνωστόν απαγορεύεται στον Μωαμεθανισμό. Άλλωστε και η λέξη qahwa, που παραφράστηκε μετά για να δώσει την ονομασία του καφέ, αρχικά σήμαινε «κρασί του κόκκου».
 
Από την Υεμένη όπου καλλιεργούσαν τον καφέ, η χρήση του εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Αραβική χερσόνησο και αργότερα μέσω της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας προς την Τουρκία. Τα πρώτα καφενεία άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους στην Δαμασκό και το Χαλέπι το 1530 και 1532.
 
Επίσης λέγεται ότι οι Άραβες προστάτευαν τους κόκκους για να μην διαδοθεί η καλλιέργειά του σε άλλα μουσουλμανικά έθνη. Παρά όμως τις τεράστιες προσπάθειες που έκαναν για να διατηρήσουν τον έλεγχο του καφέ, οι κόκκοι μεταφέρθηκαν λαθραία στην Ινδία γύρω στο 1650. Εκεί ξεκίνησε η καλλιέργειά τους στους λόφους της Ινδίας όπου και άνθισε. Από εκεί οι Ολλανδοί άρχισαν την καλλιέργειά του στο Ινδονησιακό αρχιπέλαγος.
 
Αργότερα γύρω στο 1714, οι Ολλανδοί δώρισαν έναν θάμνο καφέ στον Λουδοβίκο XIV, τον οποίο ο βασιλιάς κράτησε καλά φυλαγμένο σε ένα θερμοκήπιο. Όταν όμως τον είδε ένας Γάλλος αξιωματικός του ναυτικού, έκλεψε λίγους σπόρους και τους μετέφερε στην Μαρτινίκα. Μέσα σε 50 χρόνια τα επίσημα αρχεία κατέγραψαν 19 εκατομμύρια δέντρα καφέ στην Μαρτινίκα.
 
Όμως ο καφές ήρθε στην Ευρώπη και από άλλο δρόμο. Όταν οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να σταματήσουν την πολιορκία της Βιέννης το 1683, εγκατέλειψαν πίσω τους 500 σάκους καφέ. Μία έξυπνη Πολωνέζα τους αξιοποίησε και άνοιξε το πρώτο καφενείο. Ο καφές έγινε η συνήθεια της μεσαίας ευρωπαϊκής τάξης και μικρά καφενεία άρχισαν να ξεφυτρώνουν παντού. Έγινε το ρόφημα με το οποίο τα μεγαλύτερα, σπουδαιότερα αλλά και καθημερινά και απλά ζητήματα μπορούσαν να συζητηθούν. Ο λεγόμενος «μπαρίστα» ήταν αυτός που έκανε την παρασκευή του καφέ ως επάγγελμα, ο μπάρμαν του καφέ.
 
Το μεγάλο αυτό κύμα που δημιούργησε ο καφές έφερε και τα …παράπλευρα επαγγέλματα. Οι γυναίκες που διάβαζαν το φλιτζάνι έγιναν γνωστές για τη δυνατότητά τους να συμβουλεύσουν τον κόσμο. Στη Δυτική Ευρώπη οι πρώτοι «μάντεις» του φλιτζανιού εμφανίστηκαν στη Γαλλία και στη Γερμανία. Όμως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κοντύτερα στην ανατολή, όπως τα Βαλκάνια, η παράδοση αυτή υπήρχε πολύ νωρίτερα. Η τέχνη του διαβάσματος του καφέ αναφέρεται σε διάφορα λογοτεχνικά κείμενα του καιρού εκείνου. Τελικά όμως απέκτησε και αρνητική δημοσιότητα, με αποτέλεσμα να εκδοθούν μέχρι και επίσημες ανακοινώσεις για την απαγόρευσή του. Πράγμα που δεν πέτυχε, αν κρίνουμε από το πώς έχει επιζήσει μέχρι τις μέρες μας αυτή η τέχνη.
 
Μερικά αξιοπερίεργα για τον καφέ
  • Οι Τούρκοι υποστήριζαν ότι ο καφές είναι αφροδισιακό ρόφημα. Πίνοντάς το οι άντρες κρατούσαν τις γυναίκες τους ευχαριστημένες, αφού αν ο σύζυγος δεν είναι επαρκής στα συζυγικά του καθήκοντα αυτό αποτελεί στο μουσουλμανικό δίκαιο λόγο διαζυγίου για τη γυναίκα. Τον έπιναν επίσης οι γυναίκες για να ανακουφίζονται από τους πόνους της περιόδου.
  • Οι Άραβες έπιναν τόσο πολύ καφέ που η χριστιανική εκκλησία ονόμασε τον καφέ «μαύρο αφέψημα της κολάσεως». Άρεσε όμως τόσο πολύ στον Πάπα Κλήμη τον 8ο που τον βάφτισε ως χριστιανικό, λέγοντας ότι είναι πολύ νόστιμος για να τον απολαμβάνουν μόνο οι άπιστοι.
  • Το πρώτο καφενείο άνοιξε στην Αγγλία το 1652 και ο καφές πωλούταν για μία δεκάρα.
  • Το 1901 η Δρ Sartori Kato από την Ιαπωνία παρουσίασε την πρώτη διαλυτή σκόνη καφέ.
  • Το 1938 πρωτοεμφανίστηκε ο στιγμιαίος καφές.
  • Ο καφές έγινε το πολιτιστικό ποτό στην Αμερική στο Boston Tea Party το 1773, όπου οι Αμερικανοί επαναστάτησαν κατά του φόρου κατανάλωσης τσαγιού που επέβαλε το Βασιλιάς Γεώργιος και το Κογκρέσο κήρυξε τον καφέ ως το επίσημο εθνικό ποτό.  
  • καφεμαντεία Ωκεανός  

Πώς διαβάζεται το φλιτζάνι: Η τεχνική και η διαδικασία, για να αποκαλύψεις τα μυστικά του καφέ.

Ποιος έχει το χάρισμα;
Το διάβασμα του φλιτζανιού είναι μια διαδικασία που σχεδόν όλοι μας έχουμε παρακολουθήσει σε κάποια φάση της ζωής μας, σ’ εμάς ή σε άλλους, στα σοβαρά ή σαν παιχνίδι. Το θέμα όμως είναι, πέρα από τα τεχνικά του πράγματος, μπορεί οποιοσδήποτε να το κάνει; Ναι, αναφερόμαστε στο καυτό ζήτημα του αν χρειάζεται να έχεις κάποιο ιδιαίτερο χάρισμα και πώς το καταλαβαίνεις.
 
Γιατί να μην μπορούμε όλοι να ξεκλειδώνουμε τα μυστικά του μέλλοντος; Είναι τελικά ένα ταλέντο αυτό που δόθηκε μόνο σε ορισμένους εκλεκτούς; Η απάντηση είναι, και ναι και όχι. Η καφεμαντεία, όπως κάθε άλλο «διάβασμα», της τράπουλας, της παλάμης, της κρυστάλλινης σφαίρας, βασίζεται στη διαίσθηση. Ορισμένοι άνθρωποι την έχουν πιο ανεπτυγμένη από άλλους, όμως όλοι τη διαθέτουν. Απλώς δεν την αξιοποιούν και δεν την έχουν καλλιεργήσει. Πολλοί δεν την πιστεύουν καν. Τη θεωρούν σαν μια απλή σύμπτωση. Αλήθεια όμως, πόσες φορές με το κουδούνισμα του τηλεφώνου ήξερες ποιος ήταν, παρόλο που επρόκειτο για ένα φίλο με τον οποίο είχες να μιλήσεις …αιώνες; Πόσες φορές ένιωσες μια έντονη ανησυχία για κάποιον και λίγο μετά έμαθες ότι είχε ένα πρόβλημα; Δεν σου έχει τύχει να αποφασίσεις ξαφνικά να αλλάξεις μια διαδρομή και να προκύψει ότι καλά έκανες, γιατί στον δρόμο που θα πήγαινες κανονικά έγινε ατύχημα και μποτιλιάρισμα; Πώς αντιμετωπίζεις τέτοιου είδους γεγονότα, σαν συμπτώσεις ή σαν διαίσθηση; Τα παραβλέπεις ή τα φυλάς στη μνήμη σου;
 
Οι άνθρωποι που έχουν αυτό το χάρισμα, το πιστεύουν και το ακολουθούν. Η πίστη στη διαίσθησή σου είναι η πρώτη προϋπόθεση για να την καλλιεργήσεις. Δίνε σημασία στα διάφορα γεγονότα που την επιβεβαιώνουν και μην τα αφήνεις να περνούν και να ξεχνιούνται. Πολλοί από τους ανθρώπους με διαισθητικά και γενικά με παραψυχολογικά χαρίσματα μιλούν για την κληρονομική τους προέλευση. Ότι υπήρχε στην οικογένεια ένας γονιός, παππούς ή γιαγιά, με την ίδια ικανότητα. Όμως δεν είναι μόνο θέμα γονιδίων. Είναι και ότι, επειδή κάποιος στην οικογένειά τους είχε ένα τέτοιο χάρισμα, μεγάλωσαν θεωρώντας το σαν κάτι υπαρκτό, αληθινό και αξιόπιστο. Το είδαν πώς λειτουργεί και δέχτηκαν τις εκδηλώσεις του και στους ίδιους, πολύ πιο εύκολα από κάποιον που «δεν πιστεύει σε αυτά».
 
Εξάσκησε τη διαίσθησή σου
Σύμφωνα με κάποιες αντιλήψεις, υπάρχει ένα κομμάτι του εαυτού μας που έχει τις απαντήσεις για τα πάντα. Οι διαισθητικοί άνθρωποι έρχονται πιο εύκολα σε επαφή με αυτό το κομμάτι τους και παίρνουν πληροφορίες για ό,τι θέλουν. Αυτό κάνουν και όλοι οι χαρισματικοί μάντεις, μέντιουμ, αστρολόγοι. Γιατί δεν αρκεί να γνωρίζεις τι σημαίνουν τα σύμβολα. Πρέπει και να μπορείς να τα συνδυάζεις ώστε να τους δίνεις τη σωστή ερμηνεία. Δεν είναι μόνο θέμα τεχνικής ή γνώσεων αλλά και διαίσθησης. Ανάπτυξε λοιπόν τη δική σου.
 
Πώς; «Προπονώντας» την, με μικρές μαντεψιές σε καθημερινά πράγματα. Ποιος σε καλεί στο τηλέφωνο που χτυπάει; Θα στρίψει το μπροστινό σου αυτοκίνητο στην επόμενη κεντρική διασταύρωση; Ποια ομάδα θα κερδίσει στον τάδε ποδοσφαιρικό αγώνα;  Προσπάθησε να το κάνεις χαλαρά, σαν ένα στοίχημα όπου δεν έχεις να κερδίσεις ή να χάσεις. Πάρε την πρώτη απάντηση που σου έρχεται στο μυαλό, πριν αρχίσουν οι λογικές σκέψεις όπως «Είναι ο Κώστας στο τηλέφωνο, γιατί αυτή την ώρα γυρίζει από τη δουλειά», «Θα κερδίσει η Α ομάδα γιατί είναι πιο ψηλά στη βαθμολογία», «Θα στρίψει το αυτοκίνητο γιατί οι περισσότεροι πηγαίνουν από εκεί». Απλώς άκου την πρώτη πρώτη φωνούλα που θα μιλήσει στο μυαλό σου. Χωρίς να κάνεις κριτική για το αποτέλεσμα. Χωρίς να εκλογικεύεις.
 
Ως προς το διάβασμα του φλιτζανιού, μπορείς κι εδώ να προπονηθείς αρχικά διαβάζοντας το δικό σου. Φτιάξε τον καφέ σου, πιες τον ήρεμα αλλά έχοντας στο μυαλό σου το θέμα που σε απασχολεί ή το ερώτημα για το οποίο ζητάς απάντηση και ετοίμασε το φλιτζάνι για διάβασμα, με τον τρόπο που αναφέρουμε παρακάτω. Άρχισε να το εξετάζεις γύρω γύρω, χαλαρά, και δες τι σου έρχεται στο μυαλό καθώς το κοιτάς. Σε αυτή τη φάση μην σε απασχολήσει τον αν βλέπεις κάποιο σύμβολο που να έχει τη Χ ερμηνεία, όπως αυτές που περιγράφουμε στο Καφεμαντεία για αρχάριους. Απλώς αφέσου στις σκέψεις που σου έρχονται. Μπορείς αν θες να τις σημειώσεις, όπως σου έρχονται, χωρίς να προσέχεις τον ειρμό ή τη σύνταξη. Μην κριτικάρεις αν κάτι είναι τελείως άσχετο, απλώς γράψε το κι εκείνο. Αυτή η άσκηση έχει σκοπό να σε βοηθήσει να χαλαρώνεις και να κάνεις ελεύθερους συνειρμούς. Κάνε την όσο πιο συχνά μπορείς, δοκιμάζοντας και με φλιτζάνια άλλων.
 
Αργότερα βέβαια θα ανατρέξεις στις κανονικές ερμηνείες των συμβόλων της καφεμαντείας και να τις μάθεις σιγά-σιγά. Αλλά κι εκεί μπορεί να διαπιστώσεις ότι ορισμένα σχήματα σου δίνουν έναν διαφορετικό οιωνό από τις κλασικές ερμηνείες που παρόλα αυτά εσένα σου βγαίνει σωστός.
 
Πώς ετοιμάζεις το φλιτζάνι
Ως γνωστόν το διάβασμα του φλιτζανιού γίνεται με ελληνικό καφέ. Ο ενδιαφερόμενος τον πίνει ήρεμα και χωρίς βιασύνη, ενώ σκέφτεται εκείνο που τον απασχολεί. Ωστόσο μπορεί το διάβασμα να γίνει και χωρίς να υπάρχει ένα συγκεκριμένο ερώτημα. Ποτέ δεν ξέρεις τι έχει να πει το φλιτζάνι… Πιθανόν να μην απαντήσει στο συγκεκριμένο θέμα και να αποκαλύψει κάτι άσχετο αλλά εξίσου σημαντικό.
 
Αφού το άτομο τελειώσει τον καφέ του, και μείνει το κατακάθι, περιστρέφεις το φλιτζάνι τρεις φορές γέρνοντάς το ελαφρά, ώστε το κατακάθι να αλείψει το εσωτερικό του και το αναποδογυρίζεις πάνω στο πιατάκι ή σε μια χαρτοπετσέτα. Σε ορισμένες παραδόσεις της Μέσης Ανατολής αναποδογυρίζουν το φλιτζάνι κατευθείαν, χωρίς να το περιστρέψουν. Το αφήνεις μερικά λεπτά για να στραγγίξει, να στεγνώσει και να «σταθεροποιηθούν» τα σχήματα που έχουν δημιουργηθεί. Τώρα είναι έτοιμο να το διαβάσεις.
 
Ο τρόπος και η σειρά του διαβάσματος
Κοίταξε τα σχήματα που σου δείχνει το φλιτζάνι χωρίς να ζορίζεσαι προσπαθώντας να τα ταυτίσεις με κάτι. Δεν εξυπακούεται ότι θα είναι πάντα σαφή! Μπορεί κάτι να μοιάζει και με σκύλο και με άλογο, π.χ. Διάλεξε το πρώτο που σου έρχεται στο μυαλό και μην αφήνεις την αμφιβολία και τον δισταγμό να παρεμβαίνουν στη διαδικασία. Άφησε ελεύθερη τη φαντασία και τη διαίσθησή σου.
 
Η θέση που έχουν τα σχήματα στο φλιτζάνι παίζει επίσης ρόλο. Όσα βρίσκονται κοντά στον πάτο του συνδέονται με το παρελθόν, όσα είναι στο μέσον του με το παρόν και τα σχήματα που βλέπεις κοντύτερα στο χείλος με το μέλλον. Επίσης για ορισμένα σύμβολα έχει σημασία αν βρίσκονται κοντά στο χερούλι, πράγμα που αναφέρεται στο Καφεμαντεία για αρχάριους.
 
Σε ορισμένες παραδόσεις πάλι χωρίζουν το φλιτζάνι κατακόρυφα, στον τομέα που βρίσκεται προς τα δεξιά και στον τομέα που βρίσκεται αριστερά. Ό,τι διαβάζεται από τη δεξιά πλευρά έχει θετικό νόημα ή δίνει την απάντηση «ναι», σε αντίθεση με ό,τι είναι στα αριστερά, που εκλαμβάνεται με το αρνητικό νόημά του. Με την εμπειρία θα δεις τι σου «βγαίνει» καλύτερα και δίνει τις σωστότερες απαντήσεις.
 
Όταν τελειώσει το διάβασμα, μερικοί συνηθίζουν το λεγόμενο «άνοιγμα της καρδιάς». Το άτομο που του διαβάζεις το φλιτζάνι, ακουμπά τον αντίχειρά του στον πάτο και κάνει μια μικρή περιστροφική κίνηση προς τα δεξιά, αφήνοντας ένα ίχνος στο φλιτζάνι. Αυτό μπορεί να δώσει μια ερμηνεία για τις σκέψεις και τα συναισθήματά του.
 
Μπορώ να διαβάσω το δικό μου φλιτζάνι;

Ορισμένοι πιστεύουν ότι δεν μπορείς να δεις το δικό σου φλιτζάνι. Όχι ότι απαγορεύεται, αλλά επειδή το θέμα αφορά τον εαυτό σου, η κρίση σου θα είναι μπερδεμένη. Μπορεί να βλέπεις μόνο ό,τι θες να δεις ή ό,τι φοβάσαι! Ενώ με κάποιον τρίτο θα είσαι πιο αμερόληπτος. Άσε που μπορείς να τσεκάρεις αν πραγματικά είσαι σε θέση να μαντέψεις πράγματα για εκείνον που δεν ήξερες. Αρκετοί ειδικοί της μαντείας, όχι μόνο του καφέ αλλά  οποιουδήποτε είδους, δεν κάνουν διαβάσματα για τον εαυτό τους. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Απλώς δοκίμασέ το και δες αν σου «βγαίνει»! Άλλωστε θα έχεις ήδη προπονηθεί αρκετά διαβάζοντας το δικό σου φλιτζάνι, μέχρι να μάθεις τη διαδικασία. Αν δεις ότι πετυχαίνουν οι μαντεψιές για τον εαυτό σου, συνέχισε. Αν όχι, πάντα θα υπάρχει μια θεία ή γειτόνισσα ή επαγγελματίας να σου πει το δικό σου φλιτζάνι. Θα είναι και μια ευκαιρία να πάρεις μαθήματα από κάποιον πιο έμπειρο, παρατηρώντας πια από μια άλλη σκοπιά «πώς το κάνει».

Αφήστε σχόλιο